Categorie: 2026

  • De val van Icarus

    De val van Icarus

    Hanna Mobach, ’Ruimtevaarder’, 1970.  ⤴️
    In onze tijd zijn ruimtereizen ‘gewoon’ geworden. Wellicht dat de eerste wandeling op de maan, in 1969, Hanna inspireerde tot haar ‘Ruimtevaarder’. Met dit werk ondernam ze, mede dankzij haar tweejarige deelname aan‘Ateliers 63’, een vrijwel synchrone sprong in de ruimte van de kunst.

    Afbeelding rechtsboven klikken om te vergroten


    ⬇️ Geheel onderaan [1] staat het verhaal  over Icarus van Ovidius – die al millennia velen inspireerde, kunstenaars, geleerden en scholieren… Ook Hanna was zo’n enthousiaste gymnasiaste, die haar leergierigheid bezegelde met een studie Kunstgeschiedenis en kunstreizen naar Italië. 

    Icarus bij Hanna Mobach

     Icarus [1]

    “De regen had een dunne sliblaag achtergelaten in een holte van het rotspad. Toen werd er een vorm zichtbaar die je bij droogte nooit zag, een heel ijle gestalte, met takjes op de plek van zijn voeten. Ik maakte er een serie potloodtekeningen van, totdat de wind de gestalte uitwiste.

    Later, in een kleigroeve in Limburg, zag ik plotseling vlak voor mijn voeten een spleet in de grond, het evenbeeld van de holte die ik getekend had.
    Die spleet goot ik af, het gips maakte de ijle gestalte uitvoerbaar op groter formaat, zoals ‘Max und Moritz’.
    Boven: Hanna Mobach, Icarus.
    Potlood op papier, 1991; 17 x 29cm.
    Icarus [2]
    "Voorheen had ik al kleine, kwetsbare figuurtjes geboetseerd, alleen of getweeën, die aansluiten op de potloodtekeningen van Icarus.
    In vervolg daarop ontstond een kleine reeks van minnaars die ik omgaf met transparante bouwsels van latoenkoper en kopergaas.
    Sinds de eerste tekeningen uit 1991 is Icarus een thema dat telkens opduikt, zwevend, zwemmend, soms paarsgewijs; en tenslotte getekend, maar dan met klei, zonder de steun van het gips."
    Hanna Mobach

    [1] Icarus in Ovidius’ Ars Amandi

    Icarus! Icarus!het elegische verhaal
    Ovidius, Ars Amandi ii, 21-96


    Afbeeldingen rechtsboven klikken om te vergroten


    Wee hen die de goden verzoeken…


    Hendrick Goltzius, ‘De vier vallers’
    Tantalus, Icarus, Ixion en Phaëthon.
    In de eerste prent hieronder wordt Tantalus voorgesteld, die zijn zoon Pelops aan de goden voorschotelt, om te testen of zijn gasten wel degelijk alwetend waren…
    De goden veroordeelden Tantalus tot een straf in de onderwereld. Tot zijn kin staand in water zou hij eeuwig dorst hebben, want zodra hij probeerde te drinken zakte het water weg en hoewel rijpe vruchten boven zijn hoofd hingen, blies de wind ze weg zodra hij er door honger gekweld een greep naar zou doen.

    Het verhaal van Icarus is typerend voor het thema van hybris, dat algemeen voorkomt in de Griekse mythologie; hierin wordt een persoon afgestraft voor zijn hoogmoed of overdreven zelfvertrouwen.

    Een ronde voorstelling van Ixion, naakt, vallend tussen rookwolken in de duisternis. Op de achtergrond rechts een weergave van Ixion's straf voor zijn poging Hera te verleiden: hij werd vastgebonden aan een brandend rad.

    De rit van Phaëthon in de zonnewagen van zijn vader Apollo is uit de hand gelopen: de paarden zijn op hol geslagen en hebben de aarde in brand gezet. Jupiter gooit bliksemschichten en Phaëthon valt met wagen en al uit de hemel.
    Familie Goltzius, meesters uit Venlo , Limburgs Museum.